27.11.2017

Sacharoza w kosmetyce


 

Cukier

Z cukrem mamy do czynienia bardzo często - kiedy sięgamy po białe kryształy z cukiernicy. Większość z nas nie uświadamia sobie, że "sacharoza„ - cukier do słodzenia, jest tylko jednym z wielkiej liczby związków o podobnej strukturze i istotnych właściwościach biologicznych. Sacharoza (C12 H22 O11 )– dwucukier o największym zastosowaniu praktycznym, składa się z dwóch cząsteczek cukrów prostych: glukozy i fruktozy. Biała, krystaliczna substancja, dobrze rozpuszczalna w wodzie – znana z życia codziennego jako cukier konsumpcyjny Jest także główną postacią transportową węglowodanów u roślin.


Cukry są to organiczne związki chemiczne, zbudowane z atomów węgla, wodoru i tlenu, występującym w przybliżonym stosunku ilościowym: jeden atom węgla, dwa atomy wodoru, jeden atom tlenu (CH2O)n . Ilościowy stosunek wodoru i tlenu, w cukrach, jest taki sam jak w wodzie 2:1.

Nazwa „cukier” dotyczy nie tylko tego jednego układu, lecz całej grupy różnorodnych związków, obecnych również w kosmetyce.Cukry, określane również mianem węglowodanów lub sacharydów, to grupa dwufunkcyjnych związków organicznych zawierających  w cząsteczce podstawniki hydroksylowe  i karbonylowe. Surowce te należą do łatwo dostępnych i stosunkowo szeroko rozpowszechnionych w przyrodzie układów. Wytwarzane są one przez zielone części roślin w procesie fotosyntezy zachodzącej pod wpływem światła słonecznego. Produktami wyjściowymi do ich syntezy są obecny w atmosferze dwutlenek węgla oraz woda pobierana przez rośliny z gleby.


W literaturze możemy spotkać się z różnorodną klasyfikacją tej grupy związków. Najczęściej wykorzystywanym systemem jest ich podział uzależniony od budowy. Obejmuje on:

  • jedna jednostka cukru - monosacharydy
  • dwie jednostki cukru - disacharydy
  • kilka jednostek cukru - oligosacharydy
  • wiele jednostek cukru - polisacharydy

Cukry stanowią dla człowieka łatwo przyswajalne źródło energii, pokrywające prawie połowę jego dziennego zapotrzebowania energetycznego.  Stanowią one także istotny czynnik strukturalny i materiał zapasowy. Związki tego segmentu przez długi okres postrzegane były jako główne składniki produktów spożywczych, coraz częściej możemy je jednak spotkać także w innych dziedzinach naszego życia, w tym również w kosmetyce.


Zastosowanie sacharozy

Na skalę przemysłową surowiec ten jest pozyskiwany z trzciny i buraków cukrowych. I właśnie w zależności od źródła pozyskiwania określany jest mianem cukru trzcinowego lub buraczanego.

W kosmetyce przez długi okres związek ten znajdował zastosowanie głównie jako składnik mydeł transparentnych. Obecnie coraz częściej pojawia się w innych recepturach, między innymi różnorodnych peelingów.


Funkcje cukru w kosmetyce

W kosmetyce znajduje on zastosowanie jako składnik preparatów nawilżających do skóry. Glukoza pomimo słabych właściwości higroskopijnych efektywnie ogranicza  dyfuzję i odparowywanie wody. Wykorzystywana jest również do pielęgnacji włosów, gdyż łatwo wiąże się z keratyną włókna włosowego, nawilża je, zapobiega rozdwajaniu końcówek.

Cukier dokładnie oczyszcza skórę, usuwa martwe komórki nie wywołując podrażnień, ani uczuleń. Jest on łatwy i przyjemny w użyciu, rozpuszcza się w trakcie wykonywania zabiegu masażu pod prysznicem. Peeling cukrowy w połączeniu z olejami roślinnymi i innymi substancjami biologicznie aktywnymi nie tylko efektywnie złuszcza  naskórek, ale – przy odpowiednio dobranych składnikach – również go odżywia.  

W sanskrycie cukier określano mianem sarkar, czyli piasek, żwir. Nie dziwi zatem fakt, iż pełni on funkcję doskonałego środka ściernego. Szczególnie chętnie, w peelingach, stosowany jest brązowy cukier trzcinowy.  Do ich przygotowania można używać zarówno surowca grubo- jak i drobnoziarnistego. Ten ostatni zalecany jest osobom o delikatnej skórze, ze skłonnością do pękających naczynek. 


Masaż cukrowy i depilacja

Prowadzony za jego pomocą masaż pobudza krążenie krwi, dotlenia skórę. Zastosowane po zabiegu kosmetyki bardzo dobrze się wchłaniają. Z tego też powodu peelingi tego typu powinno stosować się regularnie, przynajmniej raz w tygodniu. Szczególnie są one przydatne w przypadku mocno przesuszonych partii ciała, takich jak łokcie, pięty czy kolana. Skóra po ich zastosowaniu staje się bardziej gładka, sprężysta, lepiej napięta.

Cukier może być także skutecznym czynnikiem używanym do depilacji. Jest on między innymi istotnym składnikiem popularnych past cukrowych, które wykorzystywane są od stuleci, a ich stosowanie wywodzi się z tradycji arabskiej.  Do dziś większość kobiet ze świata islamu chętnie ich używa, ponieważ są łatwe do przygotowania i zastosowania także w warunkach domowych. Składniki pasty cukrowej można znaleźć praktycznie w każdej kuchni.

Jej podstawę najczęściej stanowią dobrane w odpowiednich proporcjach: cukier, miód, cytryna i woda. Ponieważ cukier nie narusza naskórka, wykorzystanie go jest bardziej przyjazne skórze niż depilacja przy użyciu wosku. Zabieg jest praktycznie bezbolesny, ponieważ pastę usuwa się zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa. Nie przyczynia się ona do łamania włókna włosowego w mieszku, dzięki czemu nie powoduje jego wrastania. Z tych też powodów pasta cukrowa polecana jest  do stosowania w przypadku skóry i miejsc wyjątkowo wrażliwych.

Swoje miejsce w recepturach preparatów kosmetycznych znalazły także inne polisacharydy. Większość z nich tworzy z wodą hydrokoloidy, stąd też są one powszechnie wykorzystywane jako substancje wiążące wodę, zagęszczające, lepiszcza. Do ważnych przedstawicieli tego segmentu surowców zaliczamy gumę guar, ksantanową czy też karob bardziej znaną jako gumę drzewa świętojańskiego. 

 

Polecam cukier raczej jako składnik kosmetyczny niż dietetyczny z wiadomych względów.

 

Autorka artykułu:

Joanna Flicińska - kosmetolog
Klinika dermourody w Olsztynie


 

Prześlij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagane, są oznaczone symbolem *

Instagram