04.03.2018

Nanotechnologia w kosmetologii

 

NANOTECHNOLOGIA W KOSMETOLOGII

 

Skóra człowieka ma około 1,7 m2 powierzchni i jest to największy organ ludzkiego ciała.
Składa się ona z dwóch głównych warstw: naskórka oraz skóry właściwej. Jednak to naskórek odgrywa dla niej i dla kosmetologii bardzo ważną rolę. Jest on najbardziej zewnętrzną warstwą skóry, która tworzy barierę ochronną, nie przepuszczając do wewnątrz obcych ciał.

 

Produkty pielęgnacyjne stosowane na skórę mogą mieć kłopot z przenikaniem - chyba, że są bardzo małych rozmiarów, tzn. nanorozmiarów. Spowodowało to zainteresowanie przemysłu kosmetycznego wykorzystaniem nanotechnologii.

 

Nanotechnologia, inaczej technologia molekularna, jest to technologia opierająca się na manipulacjach w obrębie poszczególnych atomów i cząsteczek     w celu zbudowania złożonych struktur, specyfikacji atomowych. Wymiary takich materiałów powinny mieścić się w przedziale od 1 do 100 nm. Zakres ten zaczyna się od odległości typowej dla jednego atomu (10-9 m) a kończy na 10-7 m. Nazwa przedrostka pochodzi z języka greckiego: nanos oznacza karzeł.

 

Przykładem z życia, pokazującym jak małą jednostką jest nanometr może być zwykła kartka papieru mająca grubość około 100 tys. nanometrów czy włos ludzki mający średnicę około 80 tys. nanometrów. Nanostruktura powinna posiadać nowe, nieznane właściwości i kształty w swoim nowym, małym wymiarze.

Jedną z firm kosmetycznych, która jako pierwsza wykorzystała tę technologię jest firma L’Oréal. W latach osiemdziesiątych XX wieku wprowadziła do swoich produktów  nanonośniki - Niosomes, które umożliwiły zmianę barwy w kosmetykach, co pozwoliło na zastępowanie pigmentów.

W obecnych czasach największym uznaniem w recepturach kosmetycznych cieszą się nanonośniki, m.in. w postaci liposomów, nanokapsuł czy nanoemulsji. Bardzo często wykorzystywanym nanotransporterem w kosmetologii są liposomy. Wyglądem przypominają kuliste pęcherzyki zbudowane z dwóch warstw lipidowych   ( w ich skład wchodzą fosfatydylocholina = lecytyna, ceramidy, cholesterol).  

 

Część hydrofobowa, „ogony”, tworzą membranę, gdzie rozpuszczalne są substancje hydrofobowe (czyli składniki aktywne rozpuszczalne w tłuszczach, np. wit E). „Głowy”, czyli część hydrofilowa zwrócona do środka i na zewnątrz liposomu, pozwala na umieszczanie w ich wnętrzu substancji hydrofilowych (rozpuszczalnych w wodzie np. kwas hialuronowy). Tak naprawdę liposom, nie zawierający substancji aktywnej w swym wnętrzu, ma także dobroczynne działanie dla skóry.  Jedną z marek kosmetycznych opierających swoje receptury na liposomach jest  Mediderma, która wykorzystuje je m.in. w  produktach detalicznych HomeCare.

 

Innymi nanomateriałami w kosmetykach są:
- nanotlenek tytanu (stosowany w filtrach przeciwsłonecznych)
- nanosrebro (produkty przeciwtrądzikowe)
- nanozłoto (silna struktura anti-aging)
- nanomiedź (działa przeciwgrzybiczo)
-  nanoplatyna   (obkurcza naczynia krwionośne)

 


Nanotechnologia jako innowacja, pozwala na ulepszanie jakości produktów zawierających nanocząsteczki, a tym samym większą satysfakcję klienta. Producenci wprowadzający nanonośnki muszą się liczyć z coraz to większą wiedzą  i świadomością konsumentów. Dlatego też tego typu produkty są wnikliwie badane przed dostaniem się do naszych rąk.

autorką artykułu jest  - mgr kosmetolog Anna Nowicka

 

 
   

 

 

Bibliografia:

  1. P. Hoser, Skóra, Anatomia i  fizjologia człowieka, wyd. WSiP, Warszawa, 1995, s. 250-256
  2. E. Drexler, Engines of Creation The Coming Era of Nanotechnology, wyd. Anchor Books, United States, 1986, s.
  3. R. Brydson, C. Hammond, Wytwarzanie i klasyfikacja nanostruktur,   R.W. Kelsall, I.W. Hamley, M. Geoghegan, Nanotechnologie, wyd. PWN, Warszaw1.
  4. The Royal Society & The Royal Academy of Engineering, Nanoscience and nanotechnologies: opportunities and uncertainties, 2004, s. 1, 5, 9, 16, http://www.raeng.org.uk, 27.12.2013 r. a, 2008, s. 1
  5. A. Szlecht, G. Schroeder, Zastosowanie nanotechnologii w kosmetologii, G. Schroeder, Nanotechnologia, kosmetyki, chemia supramolekularna,                wyd. Cursiva,  2010
  6. S. Greßler, A. Gazso, M. Simkó, U. Fiedeler, M. Nentwich, Nanotechnology in Cosmetics, Nanotrust – Dossiers, No 008en., 2010
  7. Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej nr L342/59, www.eur-lex.europa.eu, 07.01.2014 r.
  8. Obrazy źródło: http://biotechnologia.pl/kosmetologia/artykuly/nanotechnologie, http://fundacjaedp.wixsite.com/fedp/home?lightbox=dataItem-ilsk52th, 

Prześlij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola wymagane, są oznaczone symbolem *

Instagram